عزا داری یا رقابت
وقتی اواخر ماه ذيحجه كه آخرين ماه قمري هم هست نزدیک میشه محافل مذهبي و مساجد خودشون را براي عزاداري ماه محرم آماده مي كنند. رسم بر اين هست كه مساجد و هيأتها سخنرانان رو را دعوت كنند و به تدارك ماه محرم بپردازند. هيأتها و مساجد كم كم برنج ميخرن، سفارش گوشت و مرغ ميدن، زنجيرهاي عزاداري رو تعمير مي كنن، اكوها و آمپلي فايرها را چك مي كنند و... .
اگر اهل علم و علامت و كتل باشن هم که خب اونها رو تجهيز مي کنن و بالاخره دنبال مداح مناسب مي گردنو بعد هم با شروع محرم يعني از اولين شب محرم كه حتي هنوز وارد محرم نشديم عزاداري توي بيشتر هيئات كار خودشون رو شروع ميكنن و خيلي هم پر شور ادامه ميدن، تا اينجا كه همه چيزي خوب پيش ميره ولي جالبه بدونيد تو خیلی از مناطق ايران عزاداري تا ظهر عاشوراست و حتي شام غريبان هم بسيار غريبانه برگزار ميشه. مراجع عظام و هيأتهاي قديمي عزاداري را تا روز دوازدهم ادامه مي دن. سوالي كه در اين جا بايد مطرح كرد و البته شما دوست عزيز رو به مشاركت و همفكري دعوت كرد اين هست كه آيا بيني و بين الله ما از عزاداريهاي موجود رضايت داريم و اگر رضايت نداريم چه آسيبهايي ما را تهديد مي كنه. چه بدعتها و خرافاتي خواسته يا نا خواسته وارد عزاداري هاي ما شده؟ مگر بنا نبود عزاداري با معرفت همراه باشه؟ مگر بنا نبود عزاداري با اخلاص باشه؟ مگر مي شه عزاداري با مزاحمت براي مردم همراه بشه؟ آيا سرودها و آهنگها و مداحيهاي فعلي در شأن اهل بيت هست؟ آيا مرثيه خوني ها مناسب هست؟
چند وقت پيش كه هنوز چند روزي هم به محرم مونده بوند يكي از دوستان مداح تعرف ميكرد كه باهاش تماس گرفتن و يه مجلس برا 5 شب دوم دهه ي اول دعوتش كردن و بهش گفتن فقط بايد توي سبك خاصي( كه البته خيلي درست نيست اينجا اسم اون سبك رو بگيم) بخونه و ... فكرش رو بكنيد...!!! توي يكي از هيئت هاي اطراف 17 شهريور شنيدم كه چون هيئت ديگه اي كه با اونا تو يه كوچه بودن رفتن علامت 17 تيغ خريدن اينا هم دارن ميرن يه علامت 21 تيغ بخرن كه يه وقت توي سلام دادن ظهر عاشورا كم نيارن. حالا خودتون قضاوت كنيد مگه هدف از عزادري امام حسين توي اون زمانهاي قديم كه بزرگترا براي ما تعريف ميكنن اينا بوده؟ بنظر شما اينطور ظاهر سازي ها هم تو راستاي اظهار عشق و مودت به ائمه محسوب ميشه؟ يادم مياد پارسال توي يكي از همين هيئت هاي شهر خودمون حدود 45 دقيقه مراسم داشتم و بعد از من يه بنده خدايي برا سينه زني ميومد و البته من تا شب هفتم نتونستم براي سينه زني اونا بمونم و ببينم چه خبره؟ اما اون شب كه موندم ديدم اون طرف گاهي وسط سينه زني يه گريزي هم به روضه ميزنه و اگر صداي ناله و گريه در حدي مطلوبش نبود وقايع دل خراش از واقعه ي عاشورا تعریف ميكرد كه گريه ي هر سنگي رو در مي آورد و جالب اينجا كه من هنوز بعد از گذشت يك سال از اون وقت هنوز موفق نشدم داستاني رو كه تعريف كرد توي هيچ مقتلي پيدا كنم ، چند وقت پيش هم كه بهش اعتراض كردم تو جواب گفت مداح خوب اوني هست كه بتونه خلاق روضه هم باشه (يعني اگه لازم شد داستان سازي كنه ) و بعضاً توي اين داستان سازي ها بي ادبي هم به اهل بيت ميشه ...!!! پس تكليف اون ادبي كه توي عاشورا موج مي زنه و ما ازش دم مزنيم چي ميشه، چه ميزان از اون داره توي عزاداري هاي ما رعایت می شه. و هزاران هزار حرف ناگفته.
دوستاني هم كه نظر ، انتقاد يا پاسخي در مورد سؤالات اين پست دارن در صورت تمايل نظراتشون در ادامه ي اين پست درج ميشه.
التماس دعا.
یا علی مدد.
الا که راز خدایی چرا نمیایی؟
تو نور غیب نمایی چرا نمیایی؟
